Lewies se voorgeslag Die resultaat van die proefneming in die vallei

Dit het heelwat geduld gekos, maar ek kon daarin slaag om nog ‘n gedeelte van Lewies die Ouere se dagboek te ontsyfer. Hier volg dit. Daar is nog, maar dit is nou erg verweerd en ek sal dit seker eers teen more, oormore gereed hê.

 “Om een lange verhaal kort te snijden, de distillaat den Afrika jenever besjes zijn helder as cristal, ende ik maakt een glas kelkje vol.

 “Fok Lewies, zijn je bedonnerd?! Gij kan niet dit troewel paardenpis drinken! Gij zullen op de plaats vrekken! Ende besefde toch nu eens, dat zijn niet een wijn kelkje in jouw hand, maar een skepbeker!” Weer de slaaf, Appolonius.

 “Mijn lieve slaaf van Bataafje,” segde ik ietwat hooghartig, “ dit distilaat zijn zuiwer als de oggendmis op mijn geliefde Amstel. Ik ging een kelkje beproefde ende dan ging ik bezoek afleggen bij de edeldame Sarah L’homme de Barbarossa, mijn eige lieve Madame Pompadour!”

 “Nu moet je maar voort als je wilde, ik heb je gewaarschude.”

 Ik snuifde de subtiele aroma diep in mijn neus op. Het voelde alsof een woedend tijger in mijn longe werden vrijgelaat, maar als dit fors en vurig boeket tot bedaring kwam,  heerste daar een veel genuanseerde geur van vers gekneusde fijnbosch, met een subtiel doch sterk waarneembaar ondertoon der rijp jeneverbesjes ende een vruchtig nasmaak der honing.

 “C’est magnifique!” riep ik verheugd uit.( Frans zijn hoog mode aan de Kaap, la langue en vogue)

 De ploert Appolonius van Bataafje zijn kommentaar zijnde kort en krachtig, in dat nieuwe taal tans aan de Kaap aan het ontwikkeling zijn; “Kak!” Maar wat anders kunnen mensch van een slaaf te wagte zijn.

 Naar een slok of twee, drie neemde de tuisgebrouwde jenever een werklik aangename schmaak aan, en ik ledigde de kelkje. Selfs Applonius doet er mee. Eerlang slong hij zijn armen om mijn schouwders ende hefde een verdrietig lied aan.

 Meteen doemt een newelachtig visioen voor mij op. Een reusachtig kasteel verrijzen voor mijn ogen, een gebouw met velen glas  en lichtjes en blinkertjes, vreemd geklede menschen skarrelen haastig voor elkaar voorbij, sommige stoten kleine koetsjes vol geladen met parcelen. Uit een wolkachtig mistigheid vormen den woorden op het gebouw: “Tijgervallei Sentrum” Het voelde alsof mijn blik voor minuten lank verstar, dan knipte mijn ogen als die van een gehipnotischeerd kip van onder af, ende dit vreemd visioen vervaagt. Als ik Appolonius ervan wilde meedeelt, seg hij met een sleepend tong “Gij ben besopen, Lewies!”

 

17 thoughts on “Lewies se voorgeslag Die resultaat van die proefneming in die vallei”

  1. Die sentrum, nogal. Geniet hierdie maar wonder of dit nie die hedendaagse Lewies is wat hier praat nie! Anders was jou voorvader beslis verwant aan Siener van Rensburg, of selfs Nostradamus. 🙂

  2. Toe ek by die “Tijgervallei Sentrum” kom het ek uitgebars van die lag, want hierdie storie blijk een stronte storie te wese, maar ek geniet dit baie.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s