‘n Wegkomkansie

‘n Onverwagse gelukkie het vir my en Vroukie voorgeval, ‘n weeklange kuiertjie by die see, Ballito se see, saam met onse swaerkie en skoonste suster. Die kuiertjie is al lank beprut, maar ‘n paar onverwagse kinkels het gedreig om dit te ontspoor.  Nou is ons alweer tuis, die vakansie net ‘n aangename herinnering.

 

So lyk dit daar.

 

 

Volmaan

 

 

Skuins voor die son sak

 

 

Op pad deur die Vrystaat, Golden Gate Nasionale Park

 

 

 

 

 

By ons tuiskoms vind ons dat ‘n geniepsige haelbui ‘n uur of wat vantevore uitgesak het, hierdie impatiens het welig en hoog gestaan, vol in die laaste blom voor die winter. Nou hoef ons darem nie te wonder of hulle moet uit en of hulle nog ‘n paar dae sal kan oorleef voor die ryp kom nie.

 

 

26 thoughts on “‘n Wegkomkansie”

  1. Nice foties vannie vakansie – mens raak partykeer de moer in virrie hael – nie dat dit help nie, maar tog.

  2. Lieflike foto’s!Jip, daai impatients lyk maar bedremmeld. Ek het ons s’n een keer stomp afgesnoei en dit het die lente weer welig gegroei. Dit het egter net een keer gewerk.

  3. Dis net wat mens nodig het – so ‘n wegkomkansie, al voel dit nou iets van die verlede en alles is more weer back to square one!

  4. Bly oor die vakansiki. en bly dat julle dit geniet het.My blomme is ook so leepkop gepiets, my hart is so seer daaroor.Ek hou van daardie tweede foto. Stunning!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s