Oor ‘n ligte mistykie en ‘n stootjie op ‘n Saterdagmiddag.

 

Saterdagmiddag. Die Harleys brul. Die Cheetahs gaan nou opdraf. ‘n Koue kasteel staan op aandag.


Dan.


“Diennggg!” lui die voordeur klokkie.

Fok.

 

Voor die deur staan buurvrou, Klein Bybie, glansend soos ‘n sonstraal in die winter.


Fok waai by die venster uit.

 

“Kom in Klein Bybie, kom in jong! Dis darem te koud daar buite!”

Klein Bybie skud haar kop. Haar hare is blond en blink, in bekoorlike krulletjies en karteltjies. Haar wit jean sit styf, dit lyk of sy daarin gebore is.

“Nee dankie. Lewies. Ek is haastig. Ek het net kom hoor of jy my nie kan stoot nie”

“Stoot?”

“Ja,Nols werk oortyd op die myn. Kan jy my help”

“Help?” piep ek. “Stoot?” probeer ek weer terwyl ek my stem met moeite een oktaaf lig.

“Ja, asseblief” koer sy.

“Ek kom nou” sê ek. “Ek gaan net gou vir Vroukie sê ek is ‘n rukkie uit” My stem is wankelrig. Die klank sukkel hortend by die stuwing in my epiglottis verby.

“Jy is ‘n buurman duisend”

Vroukie is in die kombuis doenig.

“Vroukie, ek is net ‘n rukkie uit”. Lig ek haar met jaende asem in.

“Waarheen gaan jy? Die Cheetahs gaan nou afskop”

“Klein Bybie vra ek moet haar gou kom help met iets. Nols werk oortyd.”

“Oo,” sê Vroukie asof sy begryp. “Jinne Lewies, jy is ‘n buurman duisend, daai soort wat sy broek vir die buuurvrou sal uittrek”

Nou hoe weet sy?

“Moet ek nie kom help nie?”

Fok Vroukie! Ek het nie geweet jy is so kinky nie!

“Nee nee, ek sal regkom”

“Jy moet net oppas vir jou rug”

“My rug?”

“Ja, onthou, laas het jy jou rug seergemaak.”

“My rug?”

“Ja man, kan jy nie meer onthou nie? Jou voet het gegly en toe verloor jy jou balans en maak jou rug seer”

“Maar dit was toe ek die kar gestoot het”

“En nou wat dink jy wil Klein Bybie hê jy moet haar mee help? Toe ek nou in die tuin was het ek gehoor hoe karring sy die battery af toe die kar nie wil start nie.”

 

Ag ja, net ‘n ligte stootjie en toe vat die Corollatjie.

 

Klein Bybie waai vir my toe die kar brul. Haar tande skitter soos haelwolke in die namiddag.

“Dankie Lewies! Jy is ‘n buurman duisend! Jy verdien ‘n stukkie koek!”

 

 

 

Advertisements

20 thoughts on “Oor ‘n ligte mistykie en ‘n stootjie op ‘n Saterdagmiddag.”

  1. HeheheMy ou Renault 5 het jare gelede ook so gestaan en sukkel een winter oggend. Toe kom ‘n ou omie en bied aan dat hy sal inklim en ek kan stoot, want hy “stoot niks wat nie hare om het nie!”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s