Tag Archives: Haresny

Oor Lewies, Salomo en die dinge van ‘n vrou

 

Lewies sit en lees ‘n boek, getiteld Die 13e Kaart, pennevrug van Madeleine Rust. Dis ‘n bloeddorstige moordverhaal waarin die bloed Ou Testamenties vloei, nie sedert die slag tussen die Amelekiete en dieTransvestiete het die bloed so vrylik gestroom nie. Daar’s ‘n lyk op elke bladsy, grusaam vankant gemaak. Kortstondig dwaal Lewies se aandag en hy is vaagweg verwonderd oor die feit dat die blogger wat die boek aan hom bekend gestel het ook ‘n liefdevolle ouma is wat in tere troeteltaal briewe aan haar kleindogter skryf. Die yin en die yang van die vroulike psige laat hom Babels verward.

Nietemin, terwyl Lewies so sit en lees en wonder, sê Vroukie eensklaps:

“Lewies!”sê sy.

“Ja Vroukie, wassit?” antwoord Lewies en kyk ietwat gesteurd op terwyl hy hom met moeite wegskeur van die spanning wat nou high voltage bereik, daar is nog ‘n lyk op die punt om te word.

“Het jy jou hare geknip?”

“Ja” antwoord Lewies in sy skik, “ek het dit sef gedoen, DIY”

“Nou hoekom vra jy my nie om te help nie, ek doen dit tog altyd vir jou?”

“Nee, ek wou nie pla nie, toe probeer ek maar. Hoe lyk dit, nie te sleg nie, huh?”

Vroukie kyk na Lewies. Sy kyk stip na hom. Daar is iets in haar oog, maar dit is nie ‘n twienkel nie. Dit lyk eerder na ‘n kry-ek-nou-lag-vir-jou glinstering.

“Wassit Vroukie? Sien jy iets snaaks? Is daar ‘n hap?”

“Het jy ‘n spieël gebruik? Of was dit ‘n blind cut?”

“Moenie spot nie. Wat is fout?”

“Jinne Lewies, hier is ‘n hap van omtrent twee vinger breed, jou bles is nou amper twee keer so goot as wat dit was!” Weer daai glinstering, wat nou dreig om ‘n smaail te word.

Lewies vryf oor sy kop. Wragtag, hier waar altyd nog ‘n paar hare was is nou net stoppels.

“Lyk dit kak Vroukie? Sal die mense vir my lag? Kan jy iets doen om dit weg te steek?”

“Ja, ek kan Mercuruchrome daaroor verf dan lyk dit soos ‘n operasiewond, jy weet, frontal lobotomy”

“Fok Vroukie, moenie ‘n gat van my maak nie!”

Daai glinstering is nou ‘n full blown smaail wat huiwer op die randjie van openlik lag.

“Lewies, dis nie ek wat ‘n gat van jou maak nie!”

“Weet jy, Vroukie, as ek nou Salomo was het ek sommer nog ‘n vrou gevat” sê Lewies vies.

Vroukie vat Lewies se gesig in haar hande. Sy druk sy wange tussen haar palms dat sy mond pruil soos ‘n Krismiskalkoen se poephol. Dan sê sy so koetsjie-koetsjie “En watter vrou sal jy vat, Deborah of Sippora, of dalk Amphora?”

Ja’k selfs ou Salomo het verbyster gestaan oor die dinge van ‘n vrou.

 

 

 

 

 

 

 

Advertisements