Die verdere avonture van Rambo Rabie

Ek het ‘n tyd gelede hier  vertel van Ranbo Rabie wat skipbreuk gely het en wat toe op ‘n suidsee-eiland uitgespoel het. So het dit die volgende dag met hom gegaan.

Nadat Rambo lekker gesmul het aan die kalkoengevogelte strek hy hom behaaglik uit. ‘n Mildadige lomerigheid sak oor hom neer en hy gaan le in die skadu van die bome aan die soom van die strand waar hy gou wegdommel in ’n diepe slaap.

Hy word wakker van die gekrys en krakeel van die kalkoengevogeltes. Hy voel uitgerus en sterk na ‘n goeie nagrus en hy besluit om die eiland te verken om te sien of daar tekens van menslike bewoning is.

Toe hy opstaan, begroet ‘n onheilige stank hom. Hy kyk om hom rond maar sien niks nie. Dan “Plops!!” val ‘n drillerige, grillerige bobbel omtrent so groot soos ‘outydse sopbord hier vlak voor sy voete.

“Fok!” roep hy vies uit toe hy die hoop gemors eien as die mis van die kalkoengevogeltes. Hy spring eenkant toe en merk met afgryse dat die plek waar hy die nag so rustig in die arms van Morpheus verkeer  het een hoop kalkoengevogeltestront is. Hyself is van kop tot toon besmeer met die onwelriekende ghrieserige uitwerpsel.

So vinnig as wat hy kan hol hy see toe en was homself in die reinigende soutwater.

“Fokken kalkoengevogeltes! “ brom hy. “Ek is lus en skiet sommer nog een vrek”

Hy bedink hom egter en begin aansuiker oor die die duine tussen die digte plantegroei die bosse in. Sover hy loop kwetter voels en roep apies “Hiegie hagga hiegie hagga!”  Hy bevind hom in ‘n lowergroen oerwoud waar allerhande soorte onbekende vrugte aan die bome hang. Hy pluk ‘n besondere lekker vrug, iets soos ‘n kruis tussen ‘n pynappel en ‘n popo, en eet te lekker daaraan. Die sap stroom van sy kiewe af en raak taai tussen sy welige borshare. Met groot verligting hoor hy die kabbeling van water. Vars water! Nou is hy ten minste van spys en drank verseker.

Voor hom strek ‘n groen grasvlakte en net daar anderkant sien hy ‘n biggelende waterval wat saggies en blink na benede tuimel. Hy besef nou eers hoe dors hy is na gister se vetterige kalkoengevogeltevleis. Hy storm vorentoe , hy kan al die koel genoegdoening van die water voel, toe sy bene meteens onder hom wegraak! Die groen grasvlakte is al die tyd ‘n suigsandpoel wat met groen alge oortrek is! Hy probeer sy bene uit die sand lig maar hy word net dieper ingesuig. Dan bemerk hy slinger bewegings in die donker suigsandmodder. Dis allemintige visse wat na hom aangeswem kom!  Dit lyk soos babers, maar die rye skerp tande in hul oop bekke laat hom vermoed dat dit ‘n oersoort piranha is! “O shit I’m shot! O shot I’m shit !” is die eerste gedagte wat by hom opkom. Gelukkig swem die piranhavisgedoentes moeilik in die dik suigsand en hy het ‘n oomblik of wat om ‘n plan te maak voor die skerp tandvlyme sy liggaam aan flarde kerf.  Skielik kom ‘n besef by hom op: hy het nie ‘n plan nie! Met ander woorde hy is gefok, solidly gefok.

Nou tref nog ‘n kwellende angstigheid hom: hy raak meteens bewus van ‘n verskriklike drukking is sy afdalende dikderm, nee, sommer die hele dikderm en sy dunderm en maag ook. Dis natuurlik daai pynappel kruis papajavrug wat hy geeet het en nou deur sy spysverteringsensieme en pepsiene  omgekook is tot ‘n Chaldeese heksebrousel.  Intussen waggelswem  die moordvisse al nader, hy kan al die wit van hul oe sien.

Dan, meteens en skielik, onsluit sy splintersluiter en onmiddellik ontsnap ten minste 4,5 kubieke meter ingewandsgas met ‘n onaardse geborrel. Suile suigsand  so hoog soos ‘n 5000 liter Jojo watertenk, nee, nog hoer, maak dit ‘n 10 000 liter tenk, skiet die lug in, en daarmee saam die baberagtige oerpiranhas wat so in die verbygaan driftig na hom hap. Terwyl die suigmodder en die visse in die lug is hol Rambo vinnig en droogvoets deur die poel. Hy haal die anderkant net betyds want nou begin die suigsand en visse weer neerplons in die lee poel.

Hy sak neer by die helder waterbeek en drink gulsig  sommer so op sy pens le hy en slurp die water op wat koel en salig in sy keel afgly.

 

 

 

Advertisements

Lag en die wereld lag saam met jou

Lag is darem ‘n snaakse ding. Dis niks anders nie as ‘n rits harde hikkerige geluide nie, sonder enige woordbetekenis maar gelaai met emosionele betekenis. So is daar die skelm laggie, die spotlag, die hartseer lag, die vermakerige lag, die hartlike lag van lekker samesyn. Lag kom ook in verskillede gedaantes,van ‘n sagte proeslaggie tot ‘n dawerende lag. Party mense lag so two stroke, hulle lag op asem in en op asem uit, op verskillende toonhoogtes. Hulle lag hulle self behoorlik uitasem. Dan is daar ook die skielike, onverwagse lag wat gewoonlik sonder enige rede kom. Die persoon  sal bv se “Vanoggend toe ek by my kar kom is die band pap” Geen rede vir ‘n gelaggery nie, maar hy sal dan bulderend en skril lag, ‘n geluid wat mens aan die geskal van ramshorings om Jericho se mure laat dink. Twee reaksies kom dan instinktief na vore, ten eerste skrik jy dat jy wip, en ten tweede oorval ‘n verleentheid jou omdat jy nou vir ‘n gelag skrik. Dan maak jy ook maar ‘n paar flou niksseggende laggeluide om die verleentheid weg te steek.

‘n Ander vreemde ding van lag is dat dit slegs die mense is wat  tande wys in ‘n gebaar van vreindelikhied. Okei, miskien oerang-oetange ook maar hulle is mos amper mense. Kyk, as ‘n hond vir jou sy tande wys is dit geen gebaar van vriendelike toenadering nie, maar ‘n besliste dreigement dat hy jou gaan byt.  So het die Hollandse koster van ‘n NG kerk daar in die Noord –Weste dit ervaar toe hy op ‘n warm Sondag ‘n lastige Foksterrier uit die kerk wou verjaag. Na die diens se die dominee vir hom “Dankie dat jy die brak uit die kerk gejaag het, Broer Koster. Maar dit was nie nodig om so lelik te praat nie.  Jy kon net gese het ‘Voetsek’, dan sou hy vanself gefokof het” Waarop die koster antwoord  “Maar Dominee, de donder dreigt mij dan!”

Sien, lag is lekker!

Jan Taks se enjin nou morsdood

Jinne Oom Jan Taks, daar staan dit in Vrydag se Burger op die voorblad “Jan Taks se enjin nou morsdood”. Ek hoop van harte Oom het ‘n baie goeie mediese fonds, want ons belastingbetalers gaan baie gatvol wees om Oom se enjin te jump start, ek ook, al het Oom my die afgelope jaar of drie met genade en goedgunstigheid bejeen. Nee kyk, Oom wil mos vir Oomselwers met domkoppe omring, kyk nou net daai antie wat op TV gepraat het. Sy is wragtag nie die skerpste potlood in die pencil case nie, om die waarheid te se ek dink haar punt het afgebreek. Ek wonder wat pay daai antie per maand. En dan het sy nog French benefits ook, soos hulle se. Ek glo dis van pure stress en benoudigheid dat Oom se enjin nou morsdood is. Nee wat, Oom moet hulle almal onner hulle vet gatte skop en mense aanstel wat die jop wil doen, en kan doen. Maar intussen spreek ek my diepe simpatie uit met Oom se toestand, en ek koester ‘n innige hoop vir spoedige herstel. Is die Antie darem ok? Se vir haar ek stuur groete

Oom Jan Taks is ‘n gawe oom.

Jissie oom Jan Taks, ek het in die verlede al gekonstateer dat Oom darem ‘n baie gawe oom is. Al wat belastigbetaler is in sonnige Suid-Afrika murmereer dat Oom hulle kaalgat uittrek. Nie ek nie. Nee, Oom sien my sedert ek my emeritaat aanvaar het met groot genade aan. So ook hierdie jaar. Nou nie so mildelik dat ek op ‘n sea cruise kan gaan nie, maar darem tog so ruimskoots dat my hart properlies verbly is. Ja nee, nou kan ek weer ‘n dunnerige lamstjoppie op die kole gooi en die kar so half-vol petrol maak. Baie beter as ‘n skop onner die gat! Nee kyk, Oom is my gunsteling oom in gans die rang der staten rij. Dankie my oom. Laat dit goed gaan met Oom, en se tog groete vir die antie.

Gegroet Towerinne

Lewies sit voor die rekenaar en krap sy kop dat die splinters waai. Hy het met ligte kommer gelees van die voorgenome safari wat die veertien towerinne gaan onderneem. Sy kommer spruit uit die moontlikheid dat hulle,  ontketen van maritale toesig , hul inhibisies sal afskil soos wat hulle voor die stoof in die kombuis, gevoorskoot en kaalvoet, ‘n ui vir die pot sal skil.  Aan watter onaardse aardse genietinge  sal hulle hulself in maagdelike onskuld blootstel, veral omdat daar kort-kort melding gemaak word van die feit dat ene Frangelico die reis sal meemaak.  En die feit dat die pad met pot holes, ja pot ne, besaai is. (“Eina bliksem!” uiter Lewies toe ‘n splinter onder sy nael insteek).

Nee, besluit Lewies, hy sal uit die diepste van sy binneste binneste good vibes ophark en dit kuber-mail na daai cloud waar good vibes kollektief versamel en by wyse van spreke guardian angel speel vir die betowerende towerinne. Dus groet hy hulle met die woorde van die Japanse keiser toe hy in antieke tye sy samurai soldate afgesien het op hul plundertogte:

Hashimoto yakamura samurai san!

(Dis amper soos die All Blacks se Haka of ons eie toi-toi.)

 

 

Stormwaarskuwing

Vanoggend so skuins voor 7:00. RSG.

Lewies: “Vroukie, wat praat die vrou so van strontstorms?”

“Sonstorms, Lewies, sonstorms.”

“O, ek sien”

Na ‘n oomblik.

“Vroukie, sit die dradeloos bietjie harder asseblief”

This WordPress.com site is the bee's knees