Lewies se voorgeslag: Die oggend van die vorige dag

Ek vielde in een onrustig slaap, geplaagde door nachtmerrie dromen. Ik vinden mij weer terug bij dat reusachtig kasteel, Tijgervallei Sentrum, maar nu ben ik in de centrum self. Er zijn vele mensen die de klein koetsjes vol parcelen rondstoot, ende buite de gebouw is een grootte plein. Hier staat vele grote koetsen, van veelkleurig metaal gefabriceren, waarin de mensen dan de parcelen deed. Nergens is een paard of andere trekdier te bespeuren. De koetsen zijn of selfaangedrewe of de trekdieren skuilde in de neus der koets. Daar zijn ook geen teugels waarmee de koetsier de koets reguleerde, maar een wiel die de koetsier in zijn hande houden. Nog vreemder is de manier waarop de mensen elkander groeten. Hulle sloegte hard op de wiel wat dan een onaardig “parp parp” skreeuwgeluid veroorsaken ende groet elkander dan door de middelvinger omhoog te wijsen.

 Eenkant op een bankje zat een oude man, zijn baard zijnde lank ende grijs. Hij ziet er erg bezwaard ende bedrukt uit. Hij prewelde in een bekommerd stemtoon “ Ik ziende de rooden ossen komt van over de zee. Hun tuimelt onzen pappotte ondersteboven ende vertrapten onzen landerijen. Ik ziende blaauwen  bulle uit de noorde komt, ik ziende een groot gevecht op een nieuwe land. Ik ziende een gouden beker. Ik ziende…ik ziende” en daarmee vervaagte de beeld van de siener.

 Toen ik de oggend ontwaken, voelde ik als een dier die gif hebben gevreten. Mijn mond voelde alsof een vreemdsoortig nagtdiertje erin heeft ontlassen. Mijn hoofd voelde als een kokosneut die van groot hoogte heeft neergevielde. Mijn hersens voelde alsof zijn in een boterkarring ben geroerde. De warm, sagte hand van mijn eigen Madame Pompadour veegte liefderijk over mijn wang. Als ik mijn ogen moeizaam opendeed, ziende ek egter dat het een der werfhonde zijn die mij in de gesigt lekte. Als ik luidkeels protesteerde, kwam Madame Pompadour tevoorscijn met een bekertje in haar hand. “Mijn armen Lewies, gij suffert van een horribaal babelas. Drinkt van dit kruidenthee, gij sullen in een jappetrap beter voelde” Zij offerte ook aande Appolonius een bekertje van dit geurig vloeistof, Hij zat onder een boom met zijn hoofd in zijn handen ende met een uitdrukking alsof hij doodstyding ontving op zijn gelaat.

Advertisements

9 thoughts on “Lewies se voorgeslag: Die oggend van die vorige dag”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s